bağlaç

Türk dili

İsim	Tək	Cəm
Adlıq halı	bağlaç	bağlaçlar
Təsirlik halı	bağlacı	bağlaçları
Yönlük halı	bağlaca	bağlaçlara
Yerlik halı	bağlaçta	bağlaçlarda
Çıxışlıq halı	bağlaçtan	bağlaçlardan
Yiyəlik halı	bağlacın	bağlaçların

İsim

• türkcə: bağlaç ^(tr)
• Heca: bağ‧laç
• Tələffüz: [bɑɰˈɫɑʧ]
• Etimalogiya: Sözün mənşəyi, türkcə: "bağlamak".

Mənalar :

1. (Qrammatika) Bağlayıcı - Nitq hissəsi.

   Tərcümə: azərbaycanca: bağlayıcı ^(tr)