Məzmuna keç

müqəssir

Vikilüğət, azad lüğət

azərbaycanca: müqəssir

İsim Tək Cəm
Adlıq halı müqəssirmüqəssirlər
Yiyəlik halı müqəssirinmüqəssirlərin
Yönlük halı müqəssirəmüqəssirlərə
Təsirlik halı müqəssirimüqəssirləri
Yerlik halı müqəssirdəmüqəssirlərdə
Çıxışlıq halı müqəssirdənmüqəssirlərdən
  • Əski əlifba:

Mənalar :

  1. [ər.] Təqsiri olan, günahı olan; təqsirkar, günahkar. [Balaş:] Mən müqəssirəm, Sevil! C.Cabbarlı. Müqəssirlə üz-üzə gələndə İmran kişinin gözlərindən qəzəb yağırdı. M.Hüseyn. [Mədəd] özlüyündə Xanpərini müqəssir bilir, Xanpəri isə onu günahkar hesab edirdi. Ə.Vəliyev.
  2. Qanunən təqsirkar sayılan, təqsiri olan adam; suçlu, cani, cinayətkar. Müqəssirə cəza kəsmək. Müqəssirin işinə baxmaq. – Müqəssirin boynunun və ayaqlarının zəncirini açdılar. M.S.Ordubadi. Müqəssiri gətiriniz, – deyə məhkəmə [sədri] əmr etdi. H.Nəzərli. ◊ Müqəssir kürsüsü – məhkəmədə; müqəssirlərin oturduğu yer. Katib qabaq tərəfdə, müqəssir kürsüsündə, əli silahlılar arasında əyləşmişdir. S.Rəhimov. Müqəssir kürsüsündə oturmaq – məhkəmə məsuliyyətinə cəlb olunmaq, məhkəməyə düşmək, mühakimə olunmaq.

Tərcümələr Dünya xalqlarının dillərində

[redaktə]

Ural-Altay dil ailəsi: Türk qrupu

[redaktə]